Opis
Wojciech Gerson (1831 – 1901) ze względu na swój dorobek artystyczny, pedagogiczny i publicystyczny, był główną postacią warszawskiego życia artystycznego drugiej połowy XIX wieku. Jego rolę i pozycję śmiało można porównać do tej jaką odgrywał, w środowisku krakowskim, Jan Matejko. W trakcie swojego życia cieszył się powszechnym uznaniem i popularnością, uzyskując szereg nagród krajowych i zagranicznych podczas wystaw krajowych i zagranicznych (Warszawa, Londyn 1873, Paryż 1889, Wiedeń 1873, Chicago 1893). Dzięki zasobności finansowej swoich rodziców mógł rozwijać swój nieprzeciętny talent malarski, podejmując naukę najpierw w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych (1844 – 1850) uzyskując „patent” czyli coś w rodzaju dyplomu mistrzowskiego w zakresie malarstwa. Dzięki uzyskanemu stypendium rządowemu w roku 1853, podejmuje studia w petersburskiej Akademii Sztuk Pięknych, gdzie w kolejnych latach zdobywa kolejno wszystkie tytuły i godności – artysty, akademika i wreszcie najwyższy tytuł profesora w roku 1878 za pracę „Kopernik, wykładający astronomię w Rzymie”. Aby poszerzyć swoje umiejętności w roku 1956 wyjeżdża do Paryża – stolicy artystycznej ówczesnej światowej bohemy, gdzie spotyka wielu polskich artystów, emigrantów po upadku powstania listopadowego ( 1830 – 1831 ). Po dwuletnim pobycie w stolicy światowej sztuki, w styczniu 1958 roku powraca do Warszawy, by jeszcze w lutym tegoż roku wynająć duże mieszkanie na ulicy Miodowej, gdzie organizuje własną pracownię do której zaprasza warszawskich malarzy by wspólnie doskonalili swoje umiejętności. Dzięki temu zabiegowi w zaledwie kilka tygodni Wojciech Gerson zdołał skupić niemal cały artystyczny świat ówczesnej Warszawy. Pierwszoplanowym przedsięwzięciem tej grupy było utworzenie stałej wystawy dzieł sztuki oraz powołanie stowarzyszenia niosącego pomoc młodym artystom kończącym warszawską Szkołę Sztuk Pięknych. I tak się w istocie stało, bo jeszcze w październiku tegoż roku zostaje zatwierdzony statut Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych, gdzie Wojciech Gerson pełni funkcję v-ce prezesa. Według znakomitej większości historyków rok 1858, czyli moment powrotu Wojciecha Gersona z Paryża do Warszawy, należy uznać za jedną z głównych dat dla dziejów sztuki polskiej. Do końca XIX wieku, którykolwiek artysta mażący by zostać malarzem, udawał się do pracowni Gersona przy ul. Miodowej w Warszawie. Lista jego wychowanków jest wyjątkowo długa, wystarczy wymienić tylko tych znaczniejszych: Anna Bielińska, Józef Chełmoński, Leon Wyczółkowski, Jan Stanisławski, Władysław Podkowiński, Józef Pankiewicz. Jego najcenniejszym wkładem w rozwój polskiej sztuki było malarstwo pejzażowe, które wyrosło z jego upodobań etnograficznych. Był także wykonawcą szeregu malowideł i obrazów ołtarzowych do wnętrz kościołów katolickich i ewangelickich na terenach polskich, rosyjskich i austriackich.
W bibliofilsko wydanym albumie przygotowanym przez Prowincjonalną Oficyną Wydawniczą, zamieszczono szczegółową biografię Wojciecha Gersona, autorstwa Kazimierza Moledzińskiego, wydaną w 1931 roku w Warszawie przez Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych. Obok biografii artysty, w zamieszczonej publikacji znajduje się „wykaz prac malarskich Wojciecha Gersona spisanych w notatniku artysty”, który do chwili obecnej pozostaje bezcennym źródłem studiów jego twórczości. W kolejnym, niezwykle ciepło napisany tekście, jego córka Maria Gerson-Dąbrowska, wspomina niezwykle przyjazne relacje swego ojca z uczniami oraz jego pasję do wędrówek po tatrzańskich szlakach. W kolejnej części opisowej albumu znajdziemy krótki tekst Mieczysława Tretera zatytułowany „ Z powodu wystawy retrospektywnej w warszawskiej Zachęcie”, z roku 1931, gdzie autor przypomina przede wszystkim dorobek publicystyczny Wojciecha Gersona. Z jego analizy możemy się np. dowiedzieć, że to Gersonowi zawdzięczamy pierwszy polski przekład „Traktatu o malarstwie” Leonarda da Vinci. Część opisową kończy rozprawa samego Wojciecha Gersona z roku 1895 „Znawstwo prawdziwe i rzekome w malarstwie”, w której odzwierciedla swoje poglądy na sztukę.
W części graficznej oferowanego opracowania, dzięki zabiegom organizacyjnym Wydawcy, udało się zamieścić reprodukcje ponad 160 dzieł artysty. Ten obszerny przegląd twórczości malarskiej otwierają czarno-białe rysunki zasłużonych polskich i litewskich hetmanów, ukazujące się w zeszytach w latach 1860-66 w liczbie 27 (komplet). Druga część twórczości rysunkowej, została wykonana przez autora na papierze brunatnym w liczbie 15, prezentując różnego rodzaju budowle oraz sylwetki świętych ewangelistów. W kolejnej części zamieszczono reprodukcje 16 autorskich litografii, przedstawiających tradycyjne stroje ludowe z różnych regionów Polski ( okolice Sandomierza, Płocka, Tykocina, Podlasia ). Te piękne, kolorowe litografie, posiadają ogromne znaczenie dla zachowania wiedzy o naszym dziedzictwie narodowym. Kolejna część to 50 reprodukcji obrazów wykonanych farbami wodnymi i kredą czyli akwarele. Znajdziemy tutaj m.in. portrety mazurskich wieśniaków, stylizowane ubiory Greków i Rzymian, kościoły, miejskie budynki, górskie pejzaże. Część graficzną albumu zamakają reprodukcje obrazów olejnych artysty, znajdujące się obecnie w wielu kolekcjach prywatnych i publicznych m.in. w zbiorach Muzeum Narodowego w Krakowie, Muzeum Narodowego w Warszawie, Muzeum Narodowego we Wrocławiu, Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum Mazowieckiego w Płocku, Lwowskiej Galerii Sztuki i Muzeum Narodowego w Poznaniu. Spośród 35 zgromadzonych reprodukcji wymieńmy tylko niektóre: „Apostolstwo germańskie u Słowian Pomorskich”; „Śmierć Przemysława”; „Wit Stwosz w drodze do Norymbergii”; „Pejzaż górski”; „Cmentarz w górach”.
Podobnie jak w przypadku poprzednich publikacji, Wydawca tego bibliofilskiego wolumenu dołożył wielu starań aby choć w części dorównać jego zawartości merytorycznej. Pokaźnych rozmiarów blok wydawniczy ( 24 x 33 cm ), został oprawiony w twarde, tekturowe okładki, które wyłożono gąbką introligatorską. Całość pokrywa naturalna mielona skóra w kolorze brązowym. Tytulatura oraz ozdobna floratura na froncie okładki, zostały wytłoczone złotą folią introligatorską. Złotą farbą drukarską pokryto także zewnętrzne brzegi bloku wydawniczego, co dodatkowo podkreśla estetykę wydania. Tekst zamieszczonych utworów został wydrukowany, piękną wyrazistą czcionką na grubym papierze albumowym, co gwarantuje odporność na uszkodzenia mechaniczne. Kolekcjonerskie wydanie albumu, ukazuje się w ściśle określonym nakładzie wynoszącym 500 egzemplarzy. Na stronie tytułowej każdego z przygotowanych woluminów znajduje się ręcznie wpisany numer egzemplarza, co w sposób jednoznaczny przesądza o jego niepowtarzalności.
UWAGA!
Tradycyjnie do każdego zakupionego egzemplarza dodajemy wartościowy prezent w postaci innej książki.
